Celal Şengör'ün hıyarlıkları üzerine başka zamanlarda başka yerlerde şikayet etmiştim ama ne yapıp etsem de "P ve P-değil => Q, bununla her şeyi ispatlarız!" saçmalığına şaşmayı bırakamıyorum. haydi bunu biraz daha felsefi olarak dürtelim:
yahu, Hegelci diyalektik için üçüncü halin imkansızlığı zaten gerekmiyor mu? yani Hegel buna karşı çıkmayı kenara koy, şart koşmuyor mu? şöyle düşünün: "P var, ve P-değil de var... AMA üçüncü halin imkansızlığı sebebiyle buna imkan yok, demek ki P yok, P dediğimiz başka bir şey, P-değil ile birleşince oluşan Q'dan söz ediyoruz aslında"
yani bu sentez ihtiyacı üçüncü halin imkansızlığını kabul eden akıl yürütüşlerle antitezin tezle birlikte bulunabilmesini bir araya koymanın bir yolu. eğer kör olmak istersek ya P ya da P-değil'i reddedeceğiz, ancak ikisinin de varlığını görüyorsak demek ki bunlar aslında başka bir şey.
